Natuurverbeteraars

 

Natuurverbeteraars

De natuur verbeteren. Dat is een vrij nieuwe term. Vooral clubs als Natuurmonumenten houden zich graag bezig met natuurverbetering. Maar wat is natuur? Gebouwen van termieten worden algemeen tot de natuur gerekend. Die van andere dieren en met name van de mens meestal niet. Vergelijk de Sagrada Familia in Barcelona met een termietenheuvel en je gaat twijfelen. Een grasplant is een natuurlijk verschijnsel, een wei eigenlijk niet, omdat hij door de mens zo is ingericht. Ala alles wat door menselijke interventie zijn huidige staat heeft bereikt cultuur is, ja dan is er geen natuur meer in Nederland. Heidevelden zijn mooi, maar duidelijk geen natuur. Natuurverbetering is een vorm van ingrijpen in de tuin van Eden.

De mens zelf is natuurlijk wel een natuurproduct. De mens is momenteel hard bezig te proberen ook dit product te verbeteren. Dankzij de ontwikkeling van microscopen weten we heel veel meer dan een eeuw geleden over de bouw van de mens en andere (zoog)dieren. Bij sommige exemplaren zijn er fouten geslopen in de bouw. Medici proberen die te elimineren, binnenkort door het DNA te veranderen bij al dan niet erfelijke ziektes.

Bij koeien en honden is in de loop der eeuwen door ons al veel veranderd. Nu is de mens zelf aan de beurt. Overigens is die wens van verbetering van de natuur bij mensen al ouder. Besnijdenis en tatoeage zijn typische voorbeelden van wat de beoefenaren en andere voorstanders zien als een verbetering van de natuur. In de V.S. kon je een aantal jaren geleden geen jongetje naar een ziekenhuis laten gaan of hij werd besneden. Die mode schijnt nu wat teruggelopen te zijn.

Biologen wensen meer biodiversiteit. De komst van wolven en jakhalzen en van het coronavirus zijn voorbeelden van vergroting van de biodiversiteit. Niet iedereen is daar blij mee. Als er op een dag een kind wordt verscheurd door een wolf dan zal het enthousiasme over de zogenaamde verrijking van onze natuur wel verminderen. Toch zou dat een natuurlijk verschijnsel zijn. De natuur is niet iets vriendelijks. Biologen weten dat goed. Een bioloog die de wadfilmen had gemaakt kreeg de vraag of hij niet de neiging had om zo’n woelmuis die aan het verdrinken was even een duwtje te geven om hem het leven te redden. Welnee, was het antwoord. Zo is de natuur nu eenmaal. En er zijn nog tienduizend andere woelmuizen.

Denken in soorten en populaties en niet in individuen. Sorel zou het niet beter hebben gedaan met zijn Reflexions sur la violence. Biologen spreken ook bij mensen over een plaag. Voor veel andere soorten dieren zijn we dat natuurlijk ook. We hebben zoveel succes ten opzichte van andere dieren en planten dat we onze eigen ondergang als soort aan het voorbereiden zijn. Een mensenplaag. Dat is een begrip dat anderen dan biologen niet graag willen horen. Toch is de toeneming van het aantal mensen de wezenlijke oorzaak van de vraag naar meer vetten en dus van de kap van het regenwoud. Daar kan een margarinefabrikant niets aan veranderen door alleen palmolie van buiten voormalig regenwoud te gebruiken.

Natuurverbeteraars….. Wat zijn wij mensen toch merkwaardige betweters.

 

Nero M. Zwart

Oosterbeek, november 2020