Schaatsen, 't bin aaltied de scheuvels

 

Schaatsen, ’t bin aaltied de scheuvels

In de koude winter van eind 1944 reden we met zijn vieren van Helpman naar het Zuidlaarder Meer. Er was een eindeloze vlakte van glanzend ijs , met af en toe onderbrekingen van houtwalletjes en prikkeldraad. Dan was er wel een sloot die doorliep.

 Mijn vrienden waren wat groter dan ik, meer uitgegroeid. Ze schaatsten ook beter. Alle drie hadden ze Friese Noren, met lange ijzers, en ik reed op zogenaamde doorlopers, met een iets langer ijzer dan gewone schaatsen. Met krachtige slag reden Wiep, Edward en Pieter voorop. Na een kwartiertje lagen ze al honderden meters voor en ze wachtten even op mij, de achterblijver.

“Nou, jongens, uitgerust? Dan gaan we weer”, zei Pieter toen ik er puffend ook aan kwam. Zo ging dat een keer of tien. Eindelijk kwamen we aan de rand van het Zuidlaarder Meer. “We gaan maar weer terug”, zei Pieter. “Paul, je redt het wel. We gaan niet weer steeds op je wachten, want het wordt wat laat”.

Toen ik bij Helpman aankwam was het al aardig donker aan het worden. Arend Brookman zei dat ik maar wàt laat was, mijn vrienden waren al een kwartier eerder aangekomen. “Ja, die zijn wat sneller, met hun Friese Noren”, zei ik, me verontschuldigend. “ ’t Bin aaltied de scheuvels”, gaf Arend me mee. Ik schaamde me diep en ging stilletjes naar huis.

Een levensles die ik nooit meer kwijt raak. Later heb ik ook Friese Noren gekocht. Ze bleken mijn snelheid te verdubbelen. Toch denk ik af en toe aan binnenschippers in mijn jeugd, die op kousenvoeten even een schaatsje onderbonden en er mee wegzwierden, tot mijn verbazing en respect. Een goede schaatser ben ik nooit geworden, ondanks de vele keren dat ik  bij vorst op sloten, meren en kanalen heb gereden. ’t Bin aaltied de scheuvels! Het blijft hangen.

Zelfs al is het waar dat je middelen beperkt zijn… Zeg nooit dat het aan iets anders ligt, dat je te kort schiet. Geen scheuvels, maar ik zelf ben de schuldige. En als dit korte verhaal niet goed overkomt en te slecht is, dan ligt het niet aan pen of computer. De te korte schaats, dat ben ik.

Nero Zwart 

juli 2017