Moordaanslagen

 

Moordaanslagen   

Moordaanslagen zijn vreselijk. Blijkbaar zijn ze niet helemaal te voorkomen. Getuige de moord op Kennedy en andere Amerikaanse presidenten. Wij Nederlanders kunnen daar nu over meepraten. De aanslagen op mensen die een rol spelen in strafprocessen zijn een gevaar voor een normale rechtsgang. 

In de USA kennen ze het probleem goed van zwijgende getuigen en juryleden die bedreigd worden en geen veroordeling durven uit te spreken. Op een gegeven ogenblik moet de staat dan overgaan op doden van misdadigers met behulp van eigen agenten. Dat zonder een rechtsgang waarbij tenminste bewijzen van schuld en die van onschuld afgewogen worden.

De latere gouverneur van New York Thomas Dewey gebruikte als Special Prosecutor (1935) in die staat zeer dubieuze methoden. Dat was nodig om een aanzienlijk aantal vooraanstaande misdadigers achter de tralies te krijgen (John Gunther, Inside USA, Vol. 2, Bantam Books, New York, 1952). In Frankrijk dreigde de Organisation Armée Secrète (OAS) met misdadige methoden de staat over te nemen. Ze organiseerde onder meer aanslagen op het leven van president De Gaulle. De regering zette zogenaamde Barbouzes in (1961) om de OAS bij de conflicten rond de dekolonisatie van Algerije te bestrijden. Deze Barbouzes kregen extreme volmachten om mensen te doden. Nederland kan daarover meepraten. Kapitein Westerling kreeg ook een vergunning om naar eigen inzicht mensen dood te schieten om de orde te herstellen op Celebes.  

Het strafproces moet zijn legitieme verloop kunnen houden. Dat is een centraal vereiste in een rechtsstaat. Zodra dit onmogelijk is worden eigenrichting en politiële doodslag onvermijdelijk. Probeer die dan maar te beheersen als gemeenschap!

Peter R. De Vries heeft veel gedaan om slachtoffers van onrecht te helpen. Alle hulde!

De rechtsstaat heeft zulke mensen hard nodig. Moord in de privésfeer is afschuwelijk. Moord om een strafproces te beïnvloeden ontwricht de samenleving.

10 juli 2021