Haïti, magisch land
Haïti, magisch land Aankomst De eerste avond, voorjaar 1985, reden we over een kruispunt, waar een klein, mooi afgewerkt doodskistje lag. Het was ongeveer 10 bij 30 cm. groot, schat ik, en ook een kinderlijkje had er niet in gekund. Was het een symbool voor Haïti? Zo maakte ik kennis met de magie van het land. De volgende dag bezochten we de naar riool stinkende haven van Port-au-Prince. Daar was ons werk op gericht. Eigenlijk verwachtte ik voornamelijk houten schepen op grond van een eerder rapport over de ontwikkeling van de scheepvaart. Het eerste schip dat ik zag was een voormalige Groningse coaster, de Mutua Fides, liggend op het slib van een ondiep stuk, waarvan de roestige bodem zo’n beetje gerepareerd werd door hem te versterken met een betonlaagje, wat me geen ideale oplossing leek. Het tweede schip was ook al een coaster, uit Delfzijl. Dit lag aan de kade en had net lading gelost. Drie zwarte Haïtianen waren bezig roest te bikken van de ra...